Pagina's

vrijdag 21 november 2014

Rozenboekje van Janny....


Veel van jullie kennen Janny al... 
Janny van het mooie blog  "Rozen van Papier"


Janny heeft nu ook een mooi boekje gemaakt over ...haar rozen...
Het boekje is een en al romantiek.....
En hier in huis staan ook al de rozen van Janny, ( KLIK) 
en ik heb ook ooit al eens een workshop gedaan, ( KLIK) 

dus het boekje mocht ook niet ontbreken 


Moet je alleen al eens naar de versiering kijken
 die ze zelf op het boekje gemaakt heeft...


Op onderstaande foto zie je een heel lief en perfect uitgevoerd rozenknopje...
die rozenknopjes vielen me al op in haar laatste blogpost...


Er zit copyright op het boekje,
en daarom laat ik niets van de 'binnenkant' zien...

Misschien mag de buitenkant ook niet geplaatst worden, 
maar dan mag ze het me laten weten, dan haal ik de blogpost gewoon weg..


Ik ben in ieder geval blij met het boekje van Janny,
het gaat een mooi plaatsje krijgen....

fijn weekend,





zondag 2 november 2014

Zijn we weer...

.....nadat we even afwezig geweest zijn, 
geen tijd, geen zin, geen fut, en geen inspiratie.

Tijdens het gras maaien, ik heb nog nooit op 1 november gras gemaaid!!!
kwam er een heerlijke geur me tegemoet, moest even kijken waar het vandaan kwam,
en jawel, het waren de 'citroentjes' die volop op de grond lagen,

Je zult nu zeggen, die liggen er toch elk jaar,
ja dat is ook zo, maar dan maai ik geen gras....

en misschien dat de warmte die geur los maakte,
want ik heb het nog nooit eerder zo geroken..

Deze Poncirus trifoliata, 
wordt in het Nederlands ook wel driebladige citroen
 of wilde citroen genoemd,
en in het Frans heet hij ....Le Mandarinier Rustique...
 die bloeit in de maanden april-mei...
Dan zit de hele struik vol met mooie geurende witte bloemetjes..

Op de foto hierboven zijn het nog maar knopjes, de bloempjes moeten nog open komen..
Deze wilde citroen, bloeit op 2-jarig hout, dus "snoei na de bloei",
anders krijg je geen bloempjes en ook geen vruchten...


De poncirus is ook een beetje een 'gemene'struik,
er zitten doorns aan van meer dan 5 cm, 


Je kunt er dus een echt ondoordringbare haag van maken, 
maar ik zou het niet doen,
want als je die haag moet knippen....niet om te doen.

En dat moet echt wel af en toe, want de struik wordt ongeveer
2.5 meter hoog, en nog breder als je er niets aan doet...



De struik komt van origine uit Noord-China en Korea, en is dus hier winterhard,
al is het aan te raden om in het begin als het struikje nog klein is,
en het vriest echt heel hard, hem bescherming te geven...
In het begin is het een langzame groeier,
maar is de hoogte eenmaal bereikt,
dan gaat het in de breedte best hard...

Na de bloei komen er allemaal mooie kleine groene bolletjes aan,
die kleine groene bolletjes groeien uit tot ongeveer 3-4 cm grote bolletjes in doorsnee,
en ze verkleuren in oktober van groen naar geel...

Trifoliata wil zeggen ( tri=3 en folium = blad) 
dat de struik 3-tallig blad heeft, dus 3 blaadjes bijeen.

Deze poncirus trifoliata wordt gebruikt als 'onderstam'
voor citrusachtigen...
Ze zijn eventueel wel eetbaar,
maar erg zuur...normaal natuurlijk voor een citroen :)
en weinig vruchtvlees en veel pitjes...

Misschien kom ik nog eens ergens een recept tegen
waar ik deze kleine wilde citroentjes voor kan gebruiken.
Nu kom ik niet verder dan dat je er azijn van kunt maken,
marmelade of gekonfijte schil...
al is dat al heel wat natuurlijk voor citroentjes die eruit zien als een mandarijntje..


Fijne week nog...



woensdag 17 september 2014

Aardbeiboom......

De aardbeiboom, ofwel Arbutus unedo,
daar zijn bovenstaand groene vruchtjes van.
Nou blijven die vruchtjes niet groen,
die zijn eer het winter is allemaal heel mooi rood...

Eigenlijk lijken ze inderdaad wel een beetje op wilde bosaardbeitjes...

Het rijpings- proces is al wat in gang gezet,
de eerste 2 al gelig verkleurde zijn gespot.
Dit jaar hangen er wel heel veel van die groene bolletjes aan,

De Arbutus is familie van de Ericaceae...het 'heideplantje' dus,
en dat is heel goed te zien aan het bloemetje...


Heel de struik....want de aardbeiboom is niet echt een grote boom, 
maar meer een hoge struik met een paar hoofdstammen...van een meter of 3,
hangt nu vol met deze lieve bloemetjes in alle gradaties...
van nog groene kleine knopjes,  
via gelige ontluikende kelkbloempjes naar 
donkere mooie kelkjes...

Bloemen en vruchtjes hangen trouwens gelijktijdig aan deze groenblijvende struik,
die hier in zijn jonge jaren niet geheel winterhard is...

Maar net als bij de Magnolia grandiflora en de steeneik hier,
hebben we geluk gehad, en waren deze bomen al groot en stevig eer ze 
wat strengere winters meemaakten.. 

De bloempjes van vorig jaar zijn dus in de loop van de zomer uitgegroeid tot groene bollekes,
en aan het einde van de nieuwe groeischeut van afgelopen zomer,
zitten nu de bloempjes...
dat worden volgende zomer  dus weer bollekes...
Je ziet wel dat er minder bollekes aanhangen per trosje dan er bloempjes waren...
Dat  is normaal, niet ieder bloempje kan een vruchtje worden...

Maar toch hangen er dit jaar wel heel veel van die bollekes aan,
dat ligt dus aan de bestuiving van vorig jaar,
was het toen ook een mooi najaar?
volgens mij wel...

Dat beloofd wat voor volgend jaar:)
Op het plein Puerta del Sol  in het centrum van de stad Madrid,
staat een standbeeld van een beer die de vruchten eet van de aardbeiboom...
"el Oso y el Madroño "
 (de beer en de aardbeiboom)

dit is dus het symbool van de stad Madrid,
je vindt deze beer en boom ook terug in afbeeldingen op helmtekens,
taxi´s, kelderdeuren etc..

Dit zou komen omdat die plek
 vroeger een verzamelplaats voor de beren was,
die in een nabijgelegen bos leefden, 
En in dat bos stonden madroño's,
.... bomen met vruchten die op aardbeien leken.....
 Madrid is dus waarschijnlijk afgeleid van Mardroño







zaterdag 13 september 2014

Koken met Nadia....

Koken met Nadia...dat klinkt leuk nietwaar?
Ja...het was geweldig..ik heb genoten die middag.

Bij de buurvrouw een workshop Marokkaans koken gehad...
van Nadia, een hele mooie vrouw van Marokkaanse afkomst.

Zij heeft ons 2 traditionele tajine gerechten leren maken,
 en 2 koude en 1 warme salade..
Zij had deze recepten weer van haar oma geleerd...,
Haar familie komt van oorsprong uit Fez...
en die stad heeft samen met Marrakesh de meeste variatie qua eten.

Om te beginnen kregen we een boodschappenlijstje..
En nadat dat allemaal op tafel uitgestald hadden, zag dat er zo uit als de foto hierboven.

De foto´s zijn niet zo goed en mooi gemaakt,
want mijn camera wilde niet meewerken, 
en besloot om eens geen foto´s meer te maken, 
dus ze zijn gemaakt met een oud klein
cameraatje en een I-pad

We maakten o.a een tajine met kabeljauw..
Daarvoor moest er eerst een marinade gemaakt worden..
die werd gemaakt  met  olijfolie, veel citroensap,
komijnpoeder, paprikapoeder, gemalen peper, chilipoeder, gemberpoeder, beetje zout, 
gehakte verse koriander en gehakte verse platte peterselie,
deze 2 worden veel in de Marokkaanse keuken gebruikt..
en knoflook...veel knoflook...

Dit moest je allemaal lekker met je handen door elkaar roeren...
dan kun je het best voelen of er nog wat olie of citroensap bij moet...

De visfilet lekker lief insmeren, en minimaal een half uur 
in laten trekken in de koelkast...liefst langer...een hele dag mag ook...
 Intussen werd er in de tajine pan op het vuur de ´saus´ gemaakt,
waar de vis als die gemarineerd was in komt te liggen.

Deze saus wordt gemaakt met heel veel olie,
hierin worden tomaten 
(die klein gesneden zijn en ook de natte vulling´ eruit gehaald,)
gedaan, en langzaam gegaard..
zij gebruiken die tomaten als een soort ´bindmiddel´.
daarna nog rode uien in reepjes erbij,
 en ook weer de bovengenoemde kruiden en specerijen ...
en een halve uitgeperste citroen

De 2e tajine die jullie op de foto hier al zien staan,
daar is het begin gemaakt met de olie voor 
de `Kip met groenten en olijven `tajine.
Toen de ´vis saus´ klaar was, werd de gemarineerde visfilet er in gelegd...
en daarna een gedeelte in reepjes gesneden rode paprika
 in schijfjes gesneden aardappels...en weer paprika...
een paar tomaten in schijfjes en 1 hele citroen in schijfjes..
Mooi in laagjes opbouwen..
Daar overheen werd de marinade gegoten, en de vistajine kon in de oven.
Omdat er dus geen hoedje op kan in de oven, werd deze afgedekt met aluminium folie 
waar gaatjes in geprikt waren.
Ongeveer een ruim half uur op 150 graden..

Hierboven intussen de basis ´saus´ voor de kip.

De kip werd dus ook eerst gemarineerd, met  zout/peper, 3 tenen knoflook,
kurkuma en gemberpoeder, en natuurlijk weer de verse  koriander en bladpeterselie.

Ook weer heerlijk met je handen die marinade mengen, 
en de kip heel lief insmeren zo lang mogelijk wegzetten,
 zodat het goed in kan trekken.

Wat zij ook deed, was de kip , in dit geval kippendijen,
 eerst  wassen en daarna insmeren met heel veel zout en met heel veel citroensap,
en dit zo even in een schaal laten staan...
hier werd de kip  `schoon` van, en gaat alle troep en  stank er uit/af..

De kippendijen worden  in de tajine gelegd..
en ook weer het restant marinade erbij gedaan.
Hoedje erop en lekker lang en langzaam laten garen.
In een later stadium werden er  aardappels in blokjes erbij gedaan..
en reepjes ingelegde citroen...en ook nog groene olijven..
 ook nog een soort van speciaal bouillonblokje van boter...
wat wij helemaal niet kennen.
Voor de salades werden er aubergines en groene paprika geroosterd boven de gasvlam.
Daarna een tijdje in een boterhamzakje,
en toen kon je er zo het geblakerde velletje afhalen...
ziet er een beetje uit als gevilde konijnen, maar het is wel lekker...
De aubergine werd heel fijn gesneden, 
en samen met heel fijn gesneden tomaten, knoflook, citroensap,
rode paprika, zout/peper, koriander en peterselie 
werd daar een soort warme salade van gemaakt.
met gember en komijnpoeder, paprikapoeder en peper, 
en chilipoeder als toegevoegde smaakmakers...
en dat ziet er dan zo uit als hieronder...
Het andere bijgerecht was een koude salade van geroosterde paprika en tomaat.
dat is dus de geroosterde paprika en tomaat in heel kleine blokjes snijden 
en een beetje komijnpoeder en bladpeterselie erbij.
en dat zag er zo uit....
en het 3e bijgerecht was koude  aardappel en wortelsalade.
Hiervoor werden de wortel en aardappelblokjes heel even gekookt,
af laten koelen... 

De dressing hiervan was heel fijn gesneden rode ui, citroensap, knoflook, 
beetje zonnebloemolie, en bladpeterselie en beetje peper en zout.
En dat zag er zo uit...
Hieronder op de voorgrond de heerlijke vis tajine...
mijn favoriet...
En de kip tajine...favoriet van  Gemma ..
die de workshop ook volgde.
Op de borden kon je goed zien dat er bij de kip kurkuma zit...
dat geeft een gele kleur..
en bij de vis het paprikapoeder,,, wat de rode kleur geeft...
Het was allemaal even heerlijk....

En..er werd lekker met de handen gegeten,
 beetje brood erbij om de saus op te vegen...en om als vork te gebruiken..
Dat heeft echt wel iets...:)

En we hebben ook geleerd, dat het niet iets is van alle ingrediënten
 allemaal tegelijk in een pan gooien en koken maar....

Nee....'een voor een' wordt alles in de pan gedaan,
zodat het 'een voor een' de tijd krijgt om te 'ontwikkelen.'..
en dan krijg je ook, dat alle smaken 
een voor een weer vrijkomen...

Dan smaakt b.v. niet alles naar kip
in die kip tajine, ook al heeft het allemaal samen gekookt,
nee, alleen de kip smaakt naar kip,

Bedankt Nadia voor de fijne, leerzame en vooral lekkere middag...